by www.zalim-code.com

วันพฤหัสบดีที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2555

สื่อโฆษณา : การเขียนเพื่อการโฆษณา


ก่อนอื่นมาทำความเข้าใจกับ 3 คำ ที่มีความหมายคล้ายคลึงกันก่อน
      1.    การโฆษณา Advertising  คือ การนำเอาแนวความคิด  สินค้า หรือบริการมาเสนอให้กับลูกค้า  โดยใช้สื่ออย่างใดอย่างหนึ่ง  และระบุผู้ให้การสนับสนุนด้วย  ในการนี้อาจมีค่าใช้จ่ายในการใช้สื่อแต่ละชนิดได้  การโฆษณานี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อแนะนำ หรือส่งเสริมการขายสินค้า หรือบริการนั้น ๆ

2.    การโฆษณาชวนเชื่อ  Propaganda  คือ การชักจูงหรือชักชวนให้มีความเห็นคล้อยตามหรือมีความเชื่อตามคำชักชวนนั้น ๆ   โดยเนื้อหาอาจเป็นไปในทางที่ดีหรือไม่ดีก็ได้

3.    การประชาสัมพันธ์  Public Relation  เป็นการสื่อสารแนวคิด ข้อเท็จจริง ระหว่างหน่วยงาน กับประชาชน  มีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างความเข้าใจและสัมพันธ์อันดีต่อกัน


แต่ในที่นี้ จะขอรวบรวมเอาเทคนิคในการเขียนโดยเฉพาะเนื้อหาของ “การเขียนเพื่อการโฆษณา”เท่านั้นเพราะเชื่อว่านักการตลาดหลายคนทีเดียว  ที่ยังคงมีปัญหามากมายเหลือเกินกับการเขียนในลักษณะนี้   ในลำดับแรกของการเขียนเพื่อการโฆษณานี้ คุณควรรู้ถึงจุดมุ่งหมายของการเขียนในลักษณะนี้ก่อน


จุดมุ่งหมายของการเขียนเพื่อการโฆษณา การโฆษณามีจุดมุ่งหมายแตกต่างกันตามโอกาสและตามเวลาที่แตกต่างกัน

1.    เพื่อเป็นการแนะนำให้รู้จักสินค้า และ/หรือ บริการใหม่ สำหรับกลุ่มเป้าหมายนั้น ๆ

2.    เพื่อเป็นการให้ข่าวสาร ที่เกี่ยวกับลักษณะและคุณประโยชน์ของสินค้า และ/หรือบริการ

3.    เพื่อสร้างแรงจูงใจ  เร้าใจ หรือดึงดูดความสนใจ ให้เกิดกับสินค้า และ/หรือบริการ

4.    เพื่อเน้นย้ำให้สินค้าหรือบริการนั้น อยู่ในความทรงจำของลูกค้าตลอดไป

5.    เพื่อเป็นการเอาชนะคู่แข่งทางการค้าประเภทเดียวกัน

6.    เพื่อสร้างความเชื่อถือและศรัทธา ให้เป็นที่ยอมรับ อันจะส่งผลถึงยอดจำหน่าย

7.    เพื่อส่งเสริมการใช้สินค้าหรือบริการให้มากยิ่งขึ้น  อันจะส่งผลถึงการขยายตลาดสินค้าหรือบริการ ให้กว้างขวางยิ่งขึ้น

การเขียนข้อความโฆษณา   หมายถึง  ส่วนประกอบทุกอย่างที่ประกอบกันขึ้นเป็นชิ้นงานโฆษณา  เช่น ข้อความที่ใช้ , สัญลักษณ์ , รูปภาพ , เส้นกรอบ , เส้นประดับทั้งหมด  ที่ปรากฏอยู่ในส่วนของการโฆษณา  โดยส่วนต่าง ๆ นั้นต้องสร้างความน่าสนใจ ดึงดูดใจ หรือทำให้เกิดความต้องการได้

1. การเขียนเพื่อดึงดูดความสนใจ  Attention  ควรใช้ข้อความที่สั้น กะทัดรัด          ได้ใจความ  และอยากติดตามต่อ  ใช้เป็นส่วนแรกของการโฆษณา   เช่น

-          “ ความเหมือนที่แตกต่าง...โรงพยาบาลxxxx ”

-          “ วันนี้  ผู้หญิงไทยสามารถป้องกันมะเร็งปากมดลูกได้แล้ว ”



สิ่งเหล่านี้เราเรียกว่า “ หัวเรื่อง ” หรือ Headline    ซึ่งจะทำหน้าที่ดึงดูดความสนใจ  โดยจะมีทั้งหัวเรื่องที่ให้ข่าวสาร หรือหัวเรื่องที่บ่งบอกถึงคุณลักษณะของผลิตภัณฑ์  หัวเรื่องจะทำให้ผู้รับสารอยากรู้อยากเห็น  และหรืออาจเกิดความสงสัยในข้อมูลจนอยากติดตามต่อได้เช่นกัน
หัวเรื่องที่ดีควรมีลักษณะ ดังนี้

1.    เนื้อหาต้องสามารถเร้าให้เกิดความสนใจต่อผู้พบเห็น จนต้องหยุดอ่าน หยุดดู หรือฟัง

2.    ควรใช้ข้อความหรือรูปภาพที่ดึงดูดใจได้ดี

3.    ภาษาที่ใช้ต้องเข้าใจได้โดยง่าย ตรงประเด็น

4.    หัวเรื่องควรเป็นประโยคที่สั้นกะทัดรัด

5.    ควรออกแบบข้อความและรูปประกอบให้เหมาะสมกับระดับของกลุ่มเป้าหมาย


2.  การเขียนเพื่อให้เกิดการกระทำ  


Action  นี่เป็นส่วนท้ายของการโฆษณา  เพื่อให้เกิดความง่ายแก่การจดจำ  โดยจะเป็นความพยายามที่จะกระตุ้น  เร้าใจ ให้กลุ่มเป้าหมายที่มุ่งหวังไว้ แสดงพฤติกรรมในการซื้อผลิตภัณฑ์ หรือใช้บริการ ส่วนใหญ่นิยมใช้เป็นคำขวัญ Slogan เช่น
                       - “ โรงพยาบาลxxxx  เราอยากให้คุณ    มีสุขภาพดี”
                             - “ เราดูแลชีวิตคุณ   เท่ากับดูแลชีวิตเรา   โรงพยาบาลxxxxx”

การเขียนจริง ๆ แล้วมีหลายลักษณะ  เช่น การเขียนสปอตโฆษณา , การเขียนข่าว , การเขียนสุนทรพจน์ , การเขียนบทความ  ฯลฯ  ซึ่งพื้นฐานหลักของนักเขียนที่ดี ( ถึงแม้ไม่ได้เรียนจบมาโดยตรง )  นั้นคือ  “ต้องรู้ลึก ในเรื่องนั้นจริงๆ”




นิตยสารและวารสาร

 นิตยสารและวารสาร  หมายถึง  สื่อสิ่งพิมพ์ที่เจาะกลุ่มเป้าหมายเพื่อตอบสนองความต้องการ เฉพาะกลุ่มประชากร หรือกลุ่มผู้บริโภคได้ดีกว่าหนังสือพิมพ์ และมีความสำคัญในด้าน
การให้ข้อมูลข่าวสารเชิงลึกและสาระบันเทิงที่หลากหลาย เป็นสื่อสิ่งพิมพ์รายคาบออกเป็นประจำ สัปดาห์ รายเดือน  หรือรายอื่น ๆ ส่วนมากเย็บเล่ม ดังที่กล่าวมาแล้วว่า  นิตยสารและวารสารมีลักษณะใกล้เคียงกันมาก  และมีการจัดพิมพ์ ที่ไม่แตกต่างกันเท่าไรนัก  นอกจากเนื้อหาที่เน้นจุดสนใจต่างกันดังกล่าวมาแล้ว คือ  เนื้อหา ของวารสารมีวัตถุประสงค์ที่ผู้อ่านเฉพาะกลุ่ม  ซึ่งอาจจัดเป็นนิตยสารเฉพาะกลุ่มประเภทหนึ่งก็ได้ เพื่อให้เกิดความเข้าใจตรงกันในที่นี้  จึงขอใช้คำว่านิตยสารในความหมายของนิตยสารและวารสาร





 แนวโน้มของนิตยสารในปัจจุบันมุ่งดึงดูดผู้อ่านเฉพาะกลุ่มเพิ่มขึ้น  เนื้อหาของนิตยสารจึงค่อนข้างจะเน้นเฉพาะ ด้านมากขึ้น แต่อย่างไรก็ดี ลักษณะความหลากหลายของข้อเขียน หรือคอลัมน์ในนิตยสาร  ยังแสดงให้เห็นความแตกต่าง ของนิตยสารจาก ลักษณะหนังสือทั่วไปที่จะมีเนื้อหาเป็นเรื่อง เดียวกันทั้งเล่มได้   ลักษณะเด่นของ นิตยสารที่แตกต่างไปจากหนังสือทั่วไป คือ 

  1. นิตยสารจะเน้นในการเสนอบทความสารคดี  และข้อเขียนต่าง ๆ ที่ให้ความรู้และความบันเทิง กับผู้อ่านได้มากกว่า และละเอียดกว่า
  
     2. นิตยสารมีโฆษณาที่สวยสะดุดตากว่า

     3. นิตยสารมีการจัดหน้าที่สวยงามและพิถีพิถันมากกว่า

     4. นิตยสารมีรูปเล่มกะทัดรัดหยิบถือได้สะดวกกว่า

     5. ปกนิตยสารจะมีขนาดประมาณ 8 1/2  คูณ  1 11/2 นิ้ว  หรือขนาด A4 หรือ 8 หน้ายก  บางฉบับก็มีขนาดใหญ่เท่ากับ หนังสือพิมพ์ขนาดเล็ก (tabloid) แต่บางเล่มก็เล็กเกือบพอ ๆกับหนังสือพ็อกเก็ตบุ๊ก

     6. นิตยสารส่วนใหญ่จะมีปกที่พิมพ์ด้วยกระดาษหนากว่าหน้าข้างใน ปกจะมีสีสัน และรูปภาพสวยงามสะดุดตาเย็บรวมกับเนื้อใน ส่วนความหนาหรือจำนวนหน้าของนิตยสารนั้น
ไม่แน่นอน 
       7. นิตยสารหลายฉบับจะเสนอเนื้อหาข่าวในเล่มด้วยแต่ส่วนมากจะเป็นการสรุปข่าว  หรือวิจารณ์ข่าว


ที่มา  
http://www.ipesp.ac.th/learning/thai/chapter8-6.html 
 

  

การเขียนข่าวเพื่อการสื่อสาร

การใช้ภาษาข่าวในหนังสือพิมพ์
      การใช้ภาษาในหนังสือพิมพ์มีลักษณะแตกต่างจากภาษามาตรฐานอยู่บ้างในด้านของการเสนอ ข่าวโดยเฉพาะ ข่าวหน้าหนึ่ง   ซึ่งพอจะสรุปลักษณะสำคัญในการใช้ภาษาได้ดังนี้

   1.  ใช้ถ้อยคำง่าย ๆ เรียบเรียงถ้อยคำกระชับ รัดกุม  สะดุดตา
   2.  ใช้ถ้อยคำแปลก ๆ เรียกร้องความสนใจ
   3.  ไม่เคร่งครัดการสะกดการันต์และการใช้ลักษณนาม
   4.  ใช้เครื่องหมายต่าง ๆ เพื่อเน้นความหมายของคำ
   5.  นิยมใช้คำคะนอง  ศัพท์แสลงและอักษรย่อ
   6.  ใช้คำโดยแปลกความหมาย ไม่คำนึงถึงความหมายเดิม
   7.  ใช้คำผิดความหมาย  และใช้คำฟุ่มเฟือย
   8.  ใช้คำโดยไม่คำนึงถึงระบบของภาษา  และหน้าที่ของคำ
   9.  นิยมใช้คำสำนวนต่างประเทศ
   10. ไม่เคร่งครัดแบบแผนของประโยค มักละประธานและคำขยาย






http://www.ipesp.ac.th/learning/thai/chapter8-6.html 

พูดอย่างไรให้น่าฟัง

การพูดถือว่าเป็นการสื่อสารอีกทางหนึ่งที่ในสังคมใช้กันมากที่สุด  แต่จะพูดอย่างไรให้น่าฟัง เราลองมาฝึกกันง่ายๆ




  1. สร้างความมั่นใจให้ตัวเองก่อน
บางคนที่ไม่ค่อยมั่นใจตัวเอง คิดว่ามีปมด้อย ทำให้ไม่กล้าพูด วิธีสร้างความมั่นใจตัวเองดีที่สุดก็คือ ให้คิดว่าตัวเองเป็นคน “เก่งมาก” “ดีมาก” เช่นเดียวกันคนที่กำลังสนทนาอยู่ แม้จะเป็นความจริงว่าทุกคนไม่เหมือนกัน ไม่เท่ากัน ก็ไม่ต้องไปเปรียบเทียบ เราจะชอบตัวเองและชอบคนอื่นๆด้วย ถ้ามองข้ามข้อบกพร่องของตัวเองหรือของคนอื่นไปได้ ก็ควรทำ ใครๆก็มีข้อบกพร่องได้ แต่จะมาแก้ในเวลาอันสั้นคงเป็นไปได้ยากการมีข้อบกพร่องจึงเป็นเรื่องปกติของทุกคน

  1. สร้างภาษากายให้เป็นบวก
บุคลิกภาพที่เปิดเผยยิ้มแย้ม สบตาเวลาสนทนา พยักหน้าหรือแสดงอาการรับรู้คำพูดของคู่สนทนา พร้อมที่จะพูดแสดงอาการรับทราบ เข้าใจ เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย แสดงความสนใจในสิ่งที่คู่สนทนาพูดและแสดงความเป็นมิตร ไม่มองหัวจรดเท้า ไม่เอามือล้วงกระเป๋า ไม่กอดอก ไม่ทำสีหน้าเบื่อหน่าย รำคาญ ถ้าเรามีสิ่งที่ไม่ชอบระหว่างคุย ก็ใช้วิธียิ้มน้อยๆ (ไม่ใช่ยิ้มมุมปากแบบดูถูก) อย่าขัดคอ ให้คิดว่าเป็นเรื่องของทัศนคติที่มาตรงกัน ซึ่งเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา อย่าไปคิดเอาชนะคะคาน อย่าไปยึดถือเป็นเรื่องจริงจัง

  1. ให้รอจังหวะในการแสดงความคิดเห็น
รอให้อีกฝ่ายพูดจบก่อนที่จะพูดขึ้นมา หากจะแสดงความเห็นที่แตกต่าง อาจเริ่มต้นด้วยประโยค “ที่คุณพูดมาน่าสนใจดี แต่ผม/ดิฉันอยากเสนอว่า….” ใช้สีหน้ายิ้มน้อยๆแบบสุภาพๆ ไม่ต้องทำสีหน้าจริงจังมาก อาจจะถูกมองเป็นศัตรูคู่แข่งได้

  1. การเริ่มคุยกับคนใหม่ๆหรือคนแปลกหน้า
ให้ชวนคุยเรื่องเบาๆที่ทุกคนสามารถร่วมสนทนาด้วยได้ เริ่มจากที่รอบๆตัวที่มองเห็น เช่น ดิน ฟ้าอากาศ  บรรยากาศการจัดงาน สถานที่ อาหาร ที่ท่องเที่ยว สุขภาพ กีฬา เปิดฉากการสนทนาเพื่อประเมินว่าคู่สนทนาสนใจเรื่องใดเป็นพิเศษ ก็คุยในเรื่องนั้น แต่หากพบว่าเขาไม่อยากคุยด้วย ก็ไม่ควรฝืนมารยาท ควรถอยออกมาอย่างสุภาพ และอย่าไปถือสาเขา
  1. ให้ความสำคัญคู่สนทนา
แสดงความชื่นชมคู่สนทนาอย่างจริงใจ เห็นสิ่งใดที่ดูดีในตัวเขา ก็พูดให้เขาฟังได้ การพูดก็ให้เป็นธรรมชาติ ไม่ควรทำเหมือนเสแสร้ง ป้อยอจนเกินเหตุ ควรแสดงความเอื้อเฟื้อช่วยหยิบ ช่วยปัด ช่วยกระซิบบอกในบางเรื่องที่คิดว่าเขาอาจจะได้รับความอับอาย เช่นมีสวนผักที่ฟัน ลืมรูดซิป เป็นต้น แล้วช่วยกลบเกลื่อนให้ตามความเหมาะสม

  1. อย่านำปมด้อยของคู่สนทนามาล้อเล่น
แม้จะเป็นสิ่งที่ใครๆก็มองเห็นหรือรับรู้ได้ เช่น ตัวดำ อ้วน เตี้ย แฟนขี้เหร่ และห้ามนำเรื่องปมด้อยของตัวเองมาเล่าด้วยเช่นกัน เพราะคนฟังจะรู้สึกอิหลักอิเหลื่อ และมองเราว่าทำตัวไม่เหมาะสม

  1. อย่าถามเรื่องส่วนตัวลึกซึ้ง
ไม่ควรถามซอกแซกในเรื่องส่วนตัว ซึ่งอาจจะทำให้ผู้ถูกถามไม่สบายใจ หรือรู้สึกว่าถูกคุกคาม ถูกล่วงล้ำในความเป็นส่วนตัว เช่น แม้จะทราบมาว่าเขาเลิกกับคู่สมรสมาหมาดๆก็ควรระงับความอยากรู้อยากเห็นนั้นเสีย

  1. กระจายความสนใจและการพูดไปให้คนอื่นบ้าง
ให้คุยกับทุกๆคนที่อยู่ในวงสนทนาเท่าที่จะเป็นไปได้ ไม่ควรจับคู่คุยกับใครคนใดคนหนึ่งอยู่ตลอดเวลา แล้วไม่ปล่อยให้คนอื่นได้สนทนาเรื่องอื่นกับเขา กับเรา หรือกับคนอื่นในที่นั้นเพราะเป็นการทำให้คนอื่นอึดอัด หากมีคนที่เรารู้จักอยู่ในกลุ่ม ก็ควรแนะนำให้คนอื่นรู้จักด้วยเพื่อจะได้ร่วมวงสนทนากันอย่างไม่อึดอัด

  1. ให้โอกาสคู่สนทนาพูดคุยถึงตัวเขาเองบ้าง
อย่าเอาแต่คุยถึงเรื่องของตัวเอง หรือชื่นชมตัวเอง ของของตัวเอง ให้โอกาสคู่สนทนาได้พูดคุยเรื่องของเขาบ้าง แต่ในทางกลับกันถ้าต้องไปอยู่กับคนที่พูดแต่เรื่องตัวเอง ให้ลองหาหัวข้อสนทนาใหม่ๆ หรือปลีกตัวออกมาได้

  1. อย่าชมตัวเอง
บางคนชื่นชมความสามารถของตัวเอง แล้วผูกขาดการสนทนาอยู่คนเดียว ทำให้การสนทนาไม่มีความสุนกและน่าเบื่อ (เว้นแต่คนพูดจะเป็นหม่ำ จ๊กมก)

  1. มีอารมณ์ขัน
อย่านำตลกร้าย มุกลามก มาเล่าในวงสนทนา อย่านินทาผู้อื่น อย่าแสดงความก้าวร้าว วิพากษ์วิจารณ์บุคคลหรือเหตุการณ์ต่างๆ หากมีใครทำก็อย่าไปผสมโรงด้วยการยิ้มรับ ควรวางหน้าเฉยๆ แล้วหาเรื่องอื่นคุยต่อไป

  1. เป็นผู้ฟังที่ดี
รับฟังอย่างมีมารยาท หากได้ฟังสิ่งที่สร้างความไม่พอใจ ก็ควรเก็บอาการ สร้างบรรยากาศที่ดีในการสนทนา อย่าสร้างศัตรูโดยไม่จำเป็น

  1. สร้างความรู้สึกดีๆ
เมื่อจะจากกัน ให้กล่าวขอบคุณที่คู่สนทนาได้ให้ความรู้ ความบันเทิง ให้โอกาส (แล้วแต่กรณี) และร่ำลาอย่างสุภาพ

         ที่มา  http://www.oknation.net/blog/NECLINK/2009/05/07/entry-1
 

การอ่านหนังสือดี ช่วยเปลี่ยนชีวิตเราได้

ไคเซ็นในสำนักงาน : กำจัดความสูญเปล่าในองค์กรอย่างรอบด้านด้วยการเพิ่ม         
ประสิทธิภาพการทำงานรอบโต๊ะ


ผู้เขียน: ผู้แปล: หากคุณตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ - หาเอกสารที่ต้องการใช้ไม่พบโดยเฉพาะเวลาที่เร่งรีบ - แม้โต๊ะทำงานจะเรียบร้อย แต่ก็เปลี่ยนเป็นรกรุงรังในเวลาอันรวดเร็ว - มีงานแทรกมากจนวางแผนการทำงานไม่ได้ - ช่วงปลายเดือน-ต้นเดือนมักต้องทำงานล่วงเวลา (Over Time) - ยุ่งจนไม่มีเวลาพัก - ความร่วมมือภายในฝ่ายหรือแผนกไม่ราบรื่น ฯลฯ ตัว�



แกะรอยหยักสมอง รวยหุ้นหมื่นล้าน ภาค 1



 ผู้เขียน: ภาววิทย์ กลิ่นประทุม ร่วมแกะรอยหยักสมอง รวยหุ้นหมื่นล้านไปพร้อมๆ กัน  ในยุคทองของตลาดหุ้นไทยที่บูมที่สุดเท่าที่เคยมีมา ยุคความผันผวนสุดโต่ง และความมั่งคั่งเปลี่ยนมือ เมื่อเงินวิ่งเข้าหาความคิดที่ดีที่สุด และคุณจะรวยด้วยปัญญา ถ่ายทอดจากประสบการณ์ตรงของ “ภาววิทย์ กลิ่นประทุม” กูรูด้านการลงทุน “หุ้น

                                                                      




รู้ทันสันดาน tens

ผู้แต่ง: หนังสือเล่มนี้จะช่วยให้ความรู้เรื่อง Tense ในภาษาอังกฤษของคุณดีขึ้น ด้วยการนำเสนอเนื้อหาที่อ่านสนุก และไม่เหมือนใครที่จะช่วยให้คุณเข้าใจถึงไวยากรณ์ได้อย่างง่ายดายมากขึ้น แล้วคุณจะรู้ว่าการเรียนภาษาอังกฤษไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป 

วันจันทร์ที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2555

การสื่อสารด้วยการเขียน

 หาความรู้เร่งให้
ลืมย่อมแก้ด้วยจำ
จำมากนักจักทำ
การจดจึ่งต้องให้
แม่นยำ
จดไว้
ตนดุจ ห้องสมุด
ชอบใช้ชาญเขียน

จากโครงสี่สุภาพข้างต้นแสดงให้ทราบถึงความสำคัญของการเขียนได้เป็นอย่างดี การเขียนจึงเป็นอีกทักษะหนึ่งทางภาษาที่ต้องอาศัยการฝึกฝนบ่อย ๆ จนเกิดความเชี่ยวชาญ การมีความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับการเขียนก็จะทำให้เกิดความเข้าใจและลงมือเขียนได้ง่ายขึ้น เพราะได้ทราบแนวทางการเขียนก่อนที่จะลงมือปฏิบัติจริง
ความหมายของการเขียน
การเขียน หมายถึง การถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิด และความต้องการของบุคคลออกมาเป็นสัญลักษณ์ คือ ตัวอักษร เพื่อสื่อความหมายให้ผู้อื่นเข้าใจจากความข้างต้น ทำให้มองเห็นความหมายของการเขียนว่า มีความจำเป็นอย่างยิ่งต่อการสื่อสารในชีวิตประจำวัน เช่น นักเรียน ใช้การเขียนบันทึกความรู้ ทำแบบฝึกหัดและตอบข้อสอบบุคคลทั่วไป ใช้การเขียนจดหมาย ทำสัญญา พินัยกรรมและค้ำประกัน เป็นต้น พ่อค้า ใช้การเขียนเพื่อโฆษณาสินค้า ทำบัญชี ใบสั่งของ ทำใบเสร็จรับเงิน แพทย์ ใช้บันทึกประวัติคนไข้เขียนใบสั่งยาและอื่นๆ เป็นต้น
ความสำคัญ
นอกจากมีความจำเป็นดังกล่าวแล้ว อาจกล่าวถึงความสำคัญของการเขียนโดยสรุปได้ดังนี้
1) เป็นเครื่องมือสื่อสารอย่างหนึ่งของมนุษย์ ที่ต้องการถ่ายทอดความคิดความเข้าใจ และประสบการณ์ของตนเองออกเสนอผู้อ่าน
2) เป็นการเก็บบันทึกรวบรวมข้อมูล ที่ตนได้มีประสบการณ์มาก่อน
3) เป็นการระบายอารมณ์อย่างหนึ่ง ในเรื่องที่ผู้เขียนเกิดความรู้สึกประทับใจหรือมีประสบการณ์
4) เป็นเครื่องถ่ายทอดมรดกวัฒนธรรม เช่น ถ่ายทอดสมัยหนึ่งไปสู่อีกสมัยหนึ่ง เป็นต้น
5) เป็นเครื่องมือพัฒนาสติปัญญา เนื่องจากการเรียนรู้ทุกอย่างต้องอาศัยการเขียนเป็นเครื่องมือสำหรับบันทึกสิ่งที่ได้ฟัง และได้อ่านและนำไปสู่การพัฒนาสืบไป
6) เป็นการสนองความต้องการของมนุษย์ตามจุดประสงค์ที่แต่ละคนปรารถนา เช่น เพื่อต้องการทำให้รู้เรื่องราว ทำให้รัก ทำให้โกรธและสร้างหรือทำลายความสามัคคีของคนในชาติ
7) เป็นการแสดงออกซึ่งภูมิปัญญาของผู้เขียน
8) เป็นอาชีพอย่างหนึ่ง
9) เป็นการพัฒนาความสามารถและบุคลิกภาพ ทำให้บุคคลมีความเชื่อมั่นในตัวเองในการแสดงความรู้สึกและแนวคิด
10) เป็นการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ และใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ต่อตนเองและสังคม


วารสารในยุคอนาคต

  การเติบโตของสื่อใหม่ที่เรียกว่านิวมีเดีย (New Media) ซึ่งปัจจุบันไม่ใช่มีเพียงแค่สื่อออนไลน์ แต่ครอบคลุมหลากหลายผนวกรวมกัน ไม่ว่าจะเป็นสื่อโฆษณารูปแบบต่างๆที่พลิกแพลงมากขึ้น , SMS รายงานข่าวผ่านโทรศัพท์มือถือ , Social network อย่าง facebook - twitter - youtube หรือเทคโนโลยี 3G ฯลฯ ทั้งหมดล้วนเป็นเทคโนโลยีใหม่ที่เติบโตขึ้นมาท้าทายสื่อดั้งเดิมอย่างหนังสือพิมพ์ และนิตยสาร เกิดเป็นคำถามขึ้นบ่อยครั้งในยุคนี้ ว่าทิศทางของวารสารศาสตร์แห่งอนาคตจะเป็นอย่างไรต่อไป
       
       Life on campus เก็บสาระดีๆมาฝากผู้อ่าน จากการสัมมนาหัวข้อ "วารสารศาสตร์แห่งอนาคต" ซึ่งจัดขึ้นโดยคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย โดยมีการแลกเปลี่ยนความรู้ ความคิดเห็นถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับวารสารศาสตร์ปัจจุบัน ผ่านมุมมองวิทยากรผู้อยู่ในวงการสื่อ ได้แก่ นิรันดร์ เยาวภาว์ Web master ผู้จัดการออนไลน์ , ภัทระ คำพิทักษ์ บรรณาธิการข่าวการเมือง นสพ.โพสต์ทูเดย์ และ ทรงกลด บางยี่ขัน บรรณาณาธิการนิตยสาร a day
       

       เริ่มต้นที่ความคิดเห็นของ รศ.มาลี บุญศิริพันธ์ คณบดีคณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ที่กล่าวว่า นักศึกษามักเกิดคำถาม และความกังวลว่า ในยุคที่เทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตเข้ามามีบทบาทมากขึ้น หนังสือพิมพ์จะคงอยู่ได้ในอนาคตหรือเปล่า "มั่นใจว่าอยู่ได้ ไม่มีวันหายไปจากโลก แม้รูปแบบของการบริโภคข่าวอาจมีเปลี่ยนแปลงไป อย่างไรก็ตาม ความรู้สึกของการอ่านหนังสือพิมพ์ก็ยังให้อารมณ์ที่แตกต่าง ดังนั้นแนวโน้มของสื่ออาจเปลี่ยนรูปแบบให้เหมาะสมกับยุค อาจไม่ได้เป็นกระดาษเหมือนเดิม แต่หนังสือพิมพ์ก็ยังคงอยู่ต่อไป"
       
       เมื่อเปรียบจุดเด่น และจุดด้อยระหว่างสื่อสิ่งพิมพ์กับสื่อออนไลน์ ในแง่มุมของการตลาดและการโฆษณา นิรันดร์ เยาวภาว์ อธิบายว่า "สื่อออนไลน์ได้เปรียบในแง่มีสถิติผู้ชมที่เห็นได้ชัดเจน และวัดได้จาก truehits ซึ่งรับรองจากหน่วยงานของกระทรวงวิทยาศาสตร์ เมื่อวัดสถิติผู้เข้าชมได้ว่ามีคนคลิกเข้ามาอ่านมากน้อยแค่ไหน ยอดดังกล่าวก็นำไปใช้กำหนดโฆษณาได้ง่ายขึ้น แตกต่างจากสื่อสิ่งพิมพ์ที่ยังต้องใช้เอเจนซี่ในการสำรวจ และประมาณจำนวนผู้อ่าน นอกจากนี้สื่อออนไลน์ได้เปรียบในแง่รายละเอียดของสินค้านั้นๆ เพราะสามารถเชื่อมต่อไปยังเว็บไซต์ผลิตภัณฑ์ หรือแม้กระทั่งการจอง การซื้อขาย ผ่านทางอินเทอร์เน็ตได้อย่างสะดวกรวดเร็ว"
      


ที่มาhttp://www.unigang.com/Article/1373