by www.zalim-code.com

วันจันทร์ที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2555

บทบาทใหม่ของสื่อ

มองอนาคตของสื่อยุคใหม่ ที่จะมีบทบาทมากขึ้นในอนาคต
มุ่งศึกษาปฏิรูปสื่อไทยสู่คอนเวอร์เจนซ์ใน10ปี   
เมื่อหลายฝ่ายมองอนาคตของสื่อยุคใหม่ ที่จะมีบทบาทมากขึ้นในอนาคต ด้วยเสนอในช่องทางที่หลากหลาย ใครจะมาควบคุม และจะดูแลกันแบบไหน...

เมื่อพูดถึงสื่อ (Media) ในสังคมไทยคงจะหนีไม่พ้น สื่อกระแสหลักที่มีบทบาทต่องสังคม และวัฒนธรรม และวิถีชีวิตความเป็นอยู่ ได้แก่ สื่อหนังสือพิมพ์ วิทยุและโทรทัศน์ และสื่อภาพยนตร์ ในตลอดเกือบ 100 ปีที่ผ่านมา โดยถือว่าสื่อเหล่านี้เป็นช่องทางในการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารของประชาชน โดยมีเรื่องต่างๆมากมายทั้งด้านดี และไม่ดี ถูกนำเสนอผ่านช่องทางเหล่านี้ จนบางครั้งสื่อถูกนำไปใช้เป็นเครื่องมือ เพื่อโฆษณาชวนเชื่อ ในการรักษาอำนาจให้กับนักการเมือง หรือรัฐบาล รวมถึงกลุ่มผลประโยชน์

ขณะเดียวกันสื่อก็ได้ทำหน้าที่ตีแผ่ข้อเท็จจริงในสังคม ส่งผลให้สื่อกระแสหลักต่าง กลายเป็นศัตรูของฝ่ายการเมือง รัฐบาลผู้ที่อยู่ด้านตรงข้าม และมองว่าเนื้อหาที่ถูกนำเสนอต้องมีการควบคุม หรือ กำหนดให้ไปในทิศทางที่ผู้มีอำนาจ หรือกลุ่มทุนต้องการ โดยท้ายที่สุดประชาชนที่รับข้อมูลข่าวสารจากสื่อหลัก ต้องถูกปิดกั้น บิดเบือน หรือ ริดรอนสิทธิและเสรีภาพในการรับสารจากจุดนั้น เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ประเทศไทยต้องมีการปฏิรูปสื่อ ภายหลังจากที่รัฐธรรมนูญฉบับปี 2540 ประกาศใช้ และเมื่อสื่อใหม่ (New Media) อย่างอินเทอร์เน็ตเข้ามามีบทบาทต่อสังคมไทยในช่วง 5-6 ปีที่ผ่านมา

เทคโนโลยีโทรคมนาคมได้ก้าวข้ามกำแพง มาสู่ความเป็นสื่อจากการหลอมรวมทางเทคโนโลยี เช่น วิทยุออนไลน์ หรือทีวีออนไลน์ผ่านอินเทอร์เน็ต มีการใช้งานคอมพิวเตอร์ และโทรศัพม์มือถือ เพื่อเข้าสู่อินเทอร์เน็ต โทรทัศน์กำลังจะเข้าสู่ยุคดิจิตอล มือถือระบบ 3G กำลังจะให้บริการ และการมาของหน่วยงานอิสระที่จะมากำกับดูแลสื่อ คือ คณะกรรมการกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ (กสทช.) จะทำหน้าที่จัดสรรและกำกับดูแลไปในทิศทางใด จะทันต่อการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยีหรือไม่

คณะกรรมการรณรงค์เพื่อการปฏิรูปสื่อ (คปส.) จึงร่วมกับเครือข่ายพลเมืองเน็ต กลุ่มเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิพลเมืองบนโลกออนไลน์ และมูลนิธิหนังไทยทำโครงการ "จินตนาการปฏิรูปสื่อทศวรรษหน้า 2010-2020" (Rethinking Media Reform and Integrated Media Policy 2010-2020) เพื่อคาดการณ์อนาคตอีก 10 ปีจากนี้ และนำบทเรียนจากอดีตที่ผ่านมา 10 ปีหลังมีการปฏิรูปสื่อ เพื่อหาทางรับมือกับปัญหาที่เกิดจากสื่อในอนาคต รวมทั้งการเฝ้าระวังการทำงานของหน่วยงานภาครัฐ ที่มีหน้าที่ในการกำกับดูแล และผลักดันให้ภาครัฐเปิดทางสู่การปฏิรูปสื่ออย่างแท้จริง คืนคลื่นความถี่ให้ภาคประชาชน สนับสนุนสื่อชุมชน รวมทั้งช่วยกันป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาอีกในอนาคต

ที่มาhttp://www.tnewsnetwork.com/BrowseArticle.php?cat_id=1&article_id=1949

งานเขียนเพื่อการสื่อสาร

ประเภทของงานเขียน
-วันนี้จะพูดถึงประเภทของงานเขียน ขออ้างอิงจากตำราต่างประเทศชื่อ All Writer นะครับ (นาน ๆ ทีจะได้ความรู้ดี ๆ ก็ต้องแบ่งปันครับ และผมคงแบ่งปันได้มากกว่านี้ถ้ามันเป็นหนังสือภาษาไทย)
-งานเขียนแบ่งเป็นสองชนิดหลัก ๆ ครับ คือ นิยาย(Fiction หรือที่หลายคนเรียกติดปากว่า ฟิค เป็นงานเขียนที่มาจากจินตนาการ) กับ สารคดี(Nonfiction งานเขียนที่มาจากเรื่องจริง อาจเป็นความคิด, ผู้คน, สถานที่ หรือสิ่งของที่มีอยู่จริง)
-จากนิยายกับสารคดีก็แบ่งย่อยเป็นหลากหลายประเภท ผมจึงคัดเอาประเภทงานเขียนเฉพาะที่มีในประเทศไทย และเพิ่มเติมประเภทงานเขียนด้วยตัวเองอีกเล็กน้อย เพื่อความสมบูรณ์ของข้อมูล เชิญอ่านบรรทัดต่อไปเลยครับ!
-อัตชีวประวัติ(Autobiography) เป็นสารคดีที่ผู้เขียนเล่าถึงประวัติของตัวเอง
-ชีวประวัติ(Biography) เป็นสารคดีที่ผู้เขียนเล่าถึงประวัติของผู้อื่น
-ละครตลก(Comedy) นิยายหรือสารคดี ที่สามารถสร้างเสียงหัวเราะได้ขณะดำเนินเรื่อง
-บทละคร(Drama) งานเขียนที่มีบทพูดมาก ผู้เขียนมีจุดมุ่งหมายเพื่อใช้แสดงต่อหน้าผู้ชม
-นิทาน(Fable) เรื่องสั้นที่มีคติสอนใจแฝงอยู่ มักใช้สัตว์พูดได้เป็นตัวละครหลัก (เคโมะ!~ <=นอกเรื่อง)
-แฟนตาซี(Fantasy) เรื่องราวที่เกิดขึ้นในโลกแห่งจินตนาการ ซึ่งตัวละครมักมีพลังเหนือธรรมชาติ
-นิทานพื้นบ้าน(Folktale Folk Tale) เรื่องราวที่สืบทอดมาจากคนรุ่นหนึ่งสู่คนอีกรุ่นหนึ่ง ตัวละครในนิทานพื้นบ้านส่วนใหญ่มักจะดีสุดขั้ว หรือไม่ก็ชั่วสุดขีด และตอนจบของเรื่องตัวละครนั้นจะได้รับรางวัล/การลงโทษที่เขาสมควรจะได้
-นิยายอิงประวัติศาสตร์(Historical Fiction)
-ตำนาน(Myth)
-นวนิยาย(Novel) งานเขียนที่มีความยาวมากกว่าเรื่องสั้น ในด้านพลอต, ตัวละคร, และฉากก็จะเพิ่มขึ้นและถูกพัฒนาให้สมบูรณ์กว่าเรื่องสั้น
-บทกวี(Poetry) งานเขียนที่ใช้ภาษาสละสลวยเพื่อแสดงความคิดหรือความรู้สึก
-เรียล(Realism) (ขออนุญาติแปลทับศัพท์) งานเขียนที่แสดงให้เห็นถึงชีวิตจริงในโลกแห่งความจริง
-ไซไฟ(Sci-Fi - Science Fiction)
-เรื่องสั้น(Short Story)
เพิ่มเติม(และเสริมความไร้สาระ)
-ขบวนการ(Sentai) งานเขียนที่มีขบวนการปราบเหล่าร้ายเป็นผู้ดำเนินเรื่อง (อาจเป็นขบวนการ 5 สีหรือ 3 สีก็ว่ากันไป) และส่วนมากฝ่ายตัวเอกจะมีคนมากกว่าฝ่ายผู้ร้าย จึงทำให้เกิดเหตุการณ์ 5 รุม 1 บ่อย ๆ พอศัตรูแพ้แล้วมันก็จะแปลงร่างเป็นตัวใหญ่สูงเท่าตึกใบหยก และฝ่ายตัวเอกก็จะเรียกหุ่นรบออกมาช่วย ซึ่งหุ่นรบส่วนมากรวมร่างกันกลายเป็นตัวใหญ่ได้อีกด้วย หากต้องการเขียนแนวนี้จำเป็นต้องมีพลอตที่น่าสนใจกว่าการปราบศัตรูไปวัน ๆ ไม่อย่างนั้นคนดูเบื่อแย่ ฝ่ายอธรรมส่งศัตรูออกมาให้ตัวเอกรุมฆ่าได้ทุกตอน
-ออริจินัล(Original - ออริ) งานเขียนที่ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นมาจากความคิดของนักเขียนเอง ไม่ได้ไปนำสิ่งต่าง ๆ จากเรื่องอื่นมาใช้ (ถ้านำมาเป็นแรงบันดาลใจก็อีกเรื่องหนึ่ง) นิยายที่มีการสมัครตัวละครก็ถือว่าไม่ใช่ออริจินัลเช่นกัน เพราะใช้ตัวละครที่ผู้อื่นสมัครมา ไม่ได้คิดเอง จริง ๆ แล้วงานเขียนเป็นประเภทนี้นับว่าหายาก ต่อให้นักเขียนยืนยันว่ามันเป็นออริจินัล แต่นักอ่านก็จะพยายามสืบเสาะเจาะทะลวงหาช่องโหว่ในพลอตหรือในตัวละครว่าคล้ายกับการ์ตูน, นิยาย, หนังเรื่องอะไร แล้วเอามาเถียงว่าพลอตเอามาจากเรื่องนั้นเรื่องนี้ ตัวละครไปเอาตัวละครตัวนั้นตัวนี้มาเปลี่ยนชื่อ ทั้งที่บางทีนักเขียนไม่เคยรู้จักสิ่งที่นักอ่านยกมาพูดถึงว่ามันเหมือนกันเลยด้วยซ้ำ
-แต่ก็ใช่ว่านักเขียนจะถูกเสมอไป เพราะบางครั้งก็เคยเห็นว่าตอนแรกของนิยายเรื่องหนึ่งเหมือนกับตอนแรกของนิยายอีกเรื่องหนึ่ง (ที่ออกมาก่อน) แบบย่อหน้าต่อย่อหน้า แค่เปลี่ยนคำพูดนิดหน่อยเท่านั้น ทั้งสองเรื่องขณะนี้ได้ตีพิมพ์แล้ว ลงเว็บไซด์Dek-D.com ทั้งสองเรื่อง ไม่ขอเปิดเผยชื่อเรื่องละกัน ให้ไปหากันเอาเอง

วิธีสื่อรัก เมื่อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย



พอย่างเข้าสู่ช่วงปลายฝนต้นหนาว ที่อากาศเปลี่ยนแปลงไปมา บวกกับความเปลี่ยนแปลง ที่เกิดจากภาวะโลกร้อนด้วยแล้ว หากใครไม่ได้มีภูมิคุ้มกันทางร่างกายที่ดีพอ ก็อาจเกิดอาการป่วยไข้ได้ และหากคนรักของเราไม่สบายขึ้นมาจริงๆ ก็อย่าเพิ่งไปโทษดินฟ้าอากาศเลยค่ะ เพราะนับเป็นโอกาสอันดี ที่เราจะได้แสดง ความรักความห่วงใย เอาใจใส่เขาให้มากขึ้น ถือเป็นการเสริมสร้างสายใยความรักในครอบครัว ให้แน่นแฟ้นมากขึ้นได้ในช่วงเวลานี้เอง

1. หาอาหารดีๆ มีประโยชน์ 
อาการป่วยในบางครั้งอาจไม่รุนแรงถึงขั้นต้องกินยา หรือไปหาคุณหมอ เพราะสามารถบรรเทาได้ด้วยอาหารบําบัดค่ะ เช่น เมื่อเขาเจ็บคอ ก็อาจหาน้ำมะนาวผสมน้ำผึ้ง เกลือ และน้ำอุ่นให้เขาจิบ หรือถ้าเขาเกิดอาการเบื่ออาหาร ก็ลองแสดงฝีมือต้มข้าวต้มร้อนๆ บําบัดให้ถูกอาการ ไม่นานก็จะหายได้เองค่ะ

2. ธรรมชาติบําบัด 
ควรจัดห้องให้โล่ง โปร่งสบาย ลองหาถุงบุหงารําไปกลิ่นอ่อนๆ เช่น กลิ่นลาเวนเดอร์ที่มีคุณสมบัติในการผ่อนคลายความเครียด มาแขวนไว้ในห้อง แต่ถ้าเขาไม่ชอบกลิ่นดอกไม้แห้ง ก็ลองหาต้นไม้กระถางเล็กๆ มาตั้งไว้แทน ก็จะช่วยเพิ่มออกซิเจนในอากาศ ให้คนป่วย หายใจได้สดชื่นเต็มปอดมากขึ้น

3. เช็ดตัวลดไข้ นวดสัมผัสสื่อรัก
เป็นวิธีพื้นฐานที่ไม่ควรมองข้ามเลยค่ะ ลองจินตนาการดูสิคะว่า ถ้าเรามีไข้ไม่สบาย แล้วคนรักมาคอยดูแลเช็ดตัวให้ เราจะรู้สึกดีแค่ไหน เขาเองก็เช่นกันค่ะ และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ตามประสาคนป่วย เขาอาจมีอาการปวดเมื่อยตามเนื้อตัว และมีอาการงอแง ออดอ้อนให้เราช่วยดูแลเอาใจด้วย ดังนั้น พยาบาล (จําเป็น) อย่างเราก็อย่ามัวทําเป็นเมินเฉย ไม่สนใจอาการอ้อนของเขานะคะ เดี๋ยวคนป่วยจะน้อยใจได้ อาสาบีบนวดให้เขาซะเลยดีกว่าค่ะ เพราะนอกจากจะได้สบายเนื้อตัวแล้ว การนวดสัมผัส ก็เป็นการสื่อความรักได้ดีอีกวิธีหนึ่ง

4. เป็นเพื่อนพาไปหาคุณหมอ 
แต่ถ้าเขาเริ่มอาการหนัก การบําบัดในบ้านชักจะไม่ได้ผล ต้องไปหาคุณหมอแล้ว แม้เขาจะสามารถไปโรงพยาบาลเองได้ แต่ถ้ามีโอกาสไปเป็นเพื่อนเขาก็ไปเถอะค่ะ ให้คนป่วยนั่งรอคิวตรวจ รอคุณหมอสั่งยาเพียงลําพัง คนป่วยคนนี้ก็คงจะดูน่าสงสารไปหน่อย อย่างน้อยถ้ามี เราเป็นเพื่อนนั่งคอยอยู่ข้างๆ เขาก็คงจะไม่รู้สึกโดดเดี่ยวเกินไปนัก จริงไหมคะ

5. แม้ไม่มีเวลา ก็สื่อความห่วงใยถึงกันได้
ถึงเราจะงานยุ่ง หรือไม่มีเวลาดูแลเอาใจใส่เขาที่บ้านเพราะต้องทํางาน แต่ก็ยังสามารถสื่อความรัก ความเอาใจใส่ได้ ด้วยการโทรกลับมาถามสักหน่อยว่าเป็นอย่างไรบ้าง กินยากินข้าวหรือยัง หรือส่งข้อความ แสดงความห่วงใยมาถึงเขาบ้าง ก็จะช่วยในเรื่องจิตใจได้มาก เพราะเมื่อคนเราป่วยกาย ก็จะเริ่มหาที่พักพิงทางใจ ถึงแม้เราจะไม่ใช่คุณหมอ ตรวจวินิจฉัยโรคสั่งยาให้เขาไม่ได้ แต่เราก็สามารถเป็นยาใจ ที่ช่วยให้เขาหายวันหายคืนได้เหมือนกันนะคะ 

สื่อสารภายในองค์กรแบบไหนโดนใจ-ได้ผลที่สุด


การเรียนรู้ ศึกษาทิศทาง และเข้าใจปัญหาขององค์กรในปัจจุบัน ดูจะเป็นสิ่งที่องค์กรต้องติดตามอยู่ตลอดเวลา เพราะเมื่อย้อนไปดูถึงต้นทางของการพัฒนาองค์กรในปัจจุบันนั้นพบว่ามีหลายส่วนที่ต้องการแรงผลักดัน และขับเคลื่อนจากพนักงานไว้สูงมากจะเห็นได้จาก ปัญหาองค์กรคาดหวังในการบริหารต้นทุนด้านบุคลากรอย่างคุ้มค่า ปฏิเสธไม่ได้ว่าต้นทุนด้านพนักงานเป็นค่าใช้จ่ายที่สูงมากและอาจสูงที่สุดสำหรับรายจ่ายอื่นๆ และคำถามที่องค์กรแสวงหาก็คือความคุ้มค่าเหล่านั้นต้องอธิบายได้มากกว่ารายรับที่เกิดขึ้น และต้องเพิ่มขึ้นอยู่ตลอดเวลา ขณะที่ องค์กร ขาดพนักงานที่มีคุณสมบัติที่สนองตอบองค์กร หรือไม่เพียงพอกับความต้องการ การตั้งคุณสมบัติมากขึ้น ทั้งในด้านความรู้ ประสบการณ์ ความเชี่ยวชาญและเครือข่าย นับเป็นสิ่งที่จำเป็นไปทั้งสิ้นส่งผลให้ รูปแบบการบริหารบุคลากรแบบเดิม อาจใช้ไม่ได้ หรือไม่มีเงื่อนไข -  กฎตายตัวที่แน่นอน เมื่อความต้องการมีความชี้เฉพาะที่มากขึ้น คนที่มีคุณสมบัติที่มีอยู่น้อย กลับเป็นฝ่ายเลือกเองว่าจะอยู่องค์การไหน เงื่อนไข ค่าตอบแทน สวัสดิการต่างๆ จึงไม่อาจมีรูปแบบที่ตายตัวแน่นอน ขึ้นอยู่กับความรับได้ระหว่างกันของทั้งสองฝ่าย ดังนั้นเรื่องของ  การใช้นวัตกรรมในการพัฒนาบุคลากร เทคนิค วิธีการสื่อการพัฒนา การจัดการภายในองค์กรที่ต้องอาศัยเครื่องมือใหม่ๆ จึงต้องเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา สิ่งที่ตามมาก็คือ ความหลากหลายภายในองค์กร การสื่อสารท่ามกลางความหลากหลายนี้จึงเป็นสิ่งท้าทาย ผู้บริหารหรือผู้รับผิดชอบงานดังกล่าวสำหรับโจทย์การสื่อสารองค์กร ในขณะที่ต้องให้ความสำคัญต่อการบริหารงานบุคคลมากขึ้น กับบทบาทหลักในการสร้างความแข็งแกร่งให้กับองค์กรและมีความคาดหวังที่สูงมาก


เมื่อกรอบแนวคิดเรื่องสื่อสารภายในเปลี่ยน
สถานการณ์การเปลี่ยนแปลงต่างๆ ทำให้ขอบข่าย ทั้งความรับผิดชอบ ธุรกิจขององค์กรแตกต่างออกไปจากเดิมอย่างรวดเร็ว ขณะที่ต้องเผชิญกับความเสี่ยงที่เกิดจากปัจจัยที่รายล้อมรอบตัวได้ตลอดเวลา  ส่งผลให้กรอบแนวความคิดของงานสื่อสารภายในองค์กรก็ปรับเปลี่ยนตามไปด้วย แนวคิดใหม่ๆ สำหรับการบริหารงานสื่อสารภายในองค์กรนับตั้งแต่การเรียนรู้เพื่อรู้จักพนักงานที่แท้จริงด้วยการศึกษาและเก็บข้อมูลเชิงพฤติกรรมของพนักงาน มากกว่าการรู้ข้อมูลทั่วไปซึ่งไม่สามารถออกแบบการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพได้เลย การมีข้อมูลเชิงลึก (Employee Inside) มากเท่าใดยิ่งเป็นข้อมูลสำหรับการสร้างกระบวนการสื่อสารที่เหมาะสมได้มากเท่านั้น โดยเฉาะการให้ข้อมูลเพื่อสื่อความระหว่างองค์กรกับพนักงานเพื่อการสร้างบรรยากาศที่ดี  การเข้าใจที่ชัดเจนถูกต้อง ที่สำคัญก็คือการตอบโจทย์ขององค์กรนั่นเอง

วันเสาร์ที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2555

สื่อสารกับวิญญาน



การฝึกสมาธิคือวิธีการนำตนเองออกจากโลกมิติที่สามและเริ่มการสื่อสารกับโลกระดับสูงแห่งสวรรค์ในโลกจิตวิญญาณ จุดประสงค์ของการฝึกสมาธิคือการค้นพบตัวตนที่แท้จริงของตนเองซึ่งหมายถึงตัวตนแห่งจิตวิญญาณที่ดำรงอยู่ในร่างกาย และการได้ประสบกับความสุขที่แท้ด้วยความรู้สึกที่เป็นอิสระจากข้อจำกัดของโลกทางกายภาพแห่งนี้

“การค้นหาตัวตนที่แท้จริงคือจุดประสงค์ของการฝึกสมาธิ”

(จากหนังสือ : The Challenge of Mind หน้า 53)


ในขณะที่ใช้ชีวิตอยู่บนโลกเรามีแนวโน้มที่จะลืมว่าโดยเนื้อแท้เราคือตัวตนแห่งจิตวิญญาณที่มีโลกจิตวิญญาณเป็นบ้านที่แท้จริง เมื่อเราจมอยู่ในคุณค่าทางโลกของมิติที่สาม จิตใจของเราจะหม่นมัวและร่างกายของเราก็จะค่อยๆรู้สึกเหนื่อยล้ายิ่งขึ้น กุญแจในการบรรเทาความเหนื่อยล้านี้คือการให้โอกาสวิญญาณที่จะกลับสู่ความกระปรี้กระเปร่าทางจิตวิญญาณด้วยแสงแห่งสวรรค์ ในการทำเช่นนี้เราจำเป็นต้องตัดขาดจากจิตสำนึกมิติที่สามของเราชั่วคราว และหันมาเชื่อมโยงกับสวรรค์ด้วยการตั้งจิตที่คิดชอบ วิญญาณจะได้พลังงานภายในกลับคืนมาโดยการรับแสงแห่งพระพุทธะ ผ่านการฝึกสมาธิที่ถูกต้อง


 
การเตรียมจิตใจเพื่อการฝึกสมาธิที่ถูกต้อง

ก่อนที่จะเข้าสู่สภาวะของการทำสมาธิ สิ่งสำคัญคือการรักษาจิตใจให้สงบ ถ้าเราเริ่มต้นฝึกการตั้งจิตโดยไม่ผ่อนคลายแรงสั่นสะเทือนของจิตใจ ก็อาจทำให้ถูกครอบงำโดยวิญญาณเร่ร่อนได้ สิ่งสำคัญคือก่อนที่เราจะสามารถติดต่อกับโลกแห่งจิตวิญญาณได้ เราต้องเปิดประตูสู่จิตใต้สำนึกซึ่งจะทำได้ก็ต่อเมื่อเราค่อยๆสร้างความสงบให้กับจิตใจที่รวมทั้งประสาทสัมผัสทั้ง 6 (หู ตา จมูก ลิ้น กาย ความคิด) เมื่อประตูสู่จิตใต้สำนึกเปิดออกก็มีความเป็นไปได้ที่จะเกิดการติดต่อกับนรกแทนที่จะเป็นสวรรค์ขึ้นอยู่กับสภาวะของจิต ผู้ที่มีชีวิตอยู่กับจิตใจที่ดีเสมอ ผู้ที่พยายามคิดดีทำดีสามารถที่จะเริ่มติดต่อกับจิตวิญญาณผู้คุ้มครองและชี้นำทางของตนเองได้อย่างง่ายดายในทันทีที่สามารถทำให้จิตใจสงบ แต่สำหรับผู้ที่มีความคิดดีอยู่น้อยนิดและไม่ค่อยพยายามกระทำความดีก็มีโอกาสมากที่จะตกอยู่ใต้อิทธิพลลบทางจิตวิญญาณ ดังนั้นการสำรวจจิตที่คิดชอบจึง “จำเป็น” สำหรับการฝึกสมาธิที่ถูกต้อง การทบทวนตนเองที่กระทำเป็นประจำทุกวันจะช่วยให้เรารักษาจิตที่คิดชอบเอาไว้ได้ พร้อมไปกับช่วยเตรียมตัวเราเพื่อการฝึกสมาธิ ส่วนเรื่องสภาพแวดล้อมในการฝึกสมาธิ สิ่งสำคัญคือการเลือกสถานที่เงียบสงบที่ท่านจะไม่ถูกรบกวนด้วยแรงสั่นสะเทือนทางโลก วัดและศูนย์ศัทธาของแฮปปี้ไซเอนซ์เป็นสถานที่สมบูรณ์แบบสำหรับการฝึกสมาธิ ไม่ใช่แค่เพราะมีสภาพแวดล้อมที่เงียบสงบ แต่เพราะได้รับการคุ้มครองทางจิตวิญญาณด้วย


 
สมาธิคือต้นกำเนิดของพลังงานทางจิตวิญญาณ

การฝึกสมาธิไม่ได้มีอยู่เพื่อการฝึกให้จิตใจสงบเท่านั้น การฝึกสมาธิทำให้เรามีโอกาสที่จะติดต่อกับโลกที่เป็นต้นกำเนิดของเราและได้สัมผัสกับโลกในมิติที่สี่หรือห้า คือโลกทิพย์ได้ ระหว่างการฝึกสมาธิเราจะได้รับแสงสว่างจากอีกโลกหนึ่งผ่านวิญญาณพี่น้องของเราหรือจากจิตวิญญาณผู้ชี้นำทางที่ก้าวหน้ามากกว่า ซึ่งเราสามารถนำมาเปลี่ยนให้เป็นต้นกำเนิดของความมีชีวิตชีวา แหล่งพลังงานสำหรับชีวิตในแต่ละวัน และต้นกำเนิดของปัญญาที่จะแก้ปัญหาของเรา การฝึกสมาธิทำให้เราสามารถแก้ไขชะตาชีวิตอย่างสม่ำเสมอและได้รับความยินดีในการมีชีวิตอีกครั้ง ซึ่งเราสามารถนำไปใช้เป็นพลังในการบำเพ็ญบุญบารมีต่างๆเพื่อช่วยโลก


การสื่อสารในยุคโบราณ

โบราณนั้นเป็นยุคที่มนุษย์มีการใช้ภาษาในการติดต่อสื่อสารกันกันอย่างจำกัด แต่ได้ผลดีเพราะมีผู้คนจำนวนน้อย ส่วนใหญ่จะใช้การสื่อสารกันด้วยการใช้ลีลา ท่าทาง หรือแม้กระทั่งการวาดภาพตามผนังถ้ำมากกว่าการใช้ภาษาในการสื่อสารซึ่งกันและกัน เช่น ภาพวาดบนผนังถ้ำลาสโก ประเทศฝรั่งเศส            ถ้ำอัลตะมิระ ในประเทศสเปน ถ้ำตาด้วง จ.กาญจนบุรี  ถ้ำผีหัวโต จ.กระบี่  ภาพวาดบนผนังถ้ำภูพระบาท จ.อุดรธานี

           
 ที่มาhttp://www.learners.in.th/blogs/posts/292836

การสื่อสารที่ดี

ลักษณะของการสื่อสารที่ดี

           ​การส่งสาร​โดย​การพูด​หรือ​การเขียน​ ​ที่​จะ​ทำ​ให้​เกิดประสิทธิผลต่อการดำ​เนินธุรกิจ​ ​ควรมีลักษณะสำ​คัญ​ ​ดังนี้
            1. ​ความ​น่า​เชื่อถือ​ (Credibility) ​หมาย​ถึง​ ​สารที่​สามารถ​ทำ​ให้​ผู้​รับสารเกิด​ความ​เชื่อถือ​ใน​สาร​นั้น
            2. ​มีสาระ​ (Content) ​หมาย​ถึง​ ​สาร​นั้น​มีสาระ​ ​ให้​ความ​พึงพอใจ​ ​เร่งเร้า​ ​และ​ชี้​แนะ​ให้​เกิดการตัดสินใจ
            3. ​ชัดเจน​ (Clearity) ​หมาย​ถึง​ ​การเลือก​ใช้​คำ​ ​หรือ​ข้อ​ความ​ที่​เข้า​ใจง่าย​ ​ข้อ​ความ​ไม่​คลุมเครือ
            4. ​เหมาะสม​กับ​โอกาส​ (Context) ​หมาย​ถึง​ ​การเลือก​ใช้​ภาษา​และ​วิธีส่งสาร​ ​ตลอดจน​ผู้​รับ​ได้​เหมาะสม​กับ​สังคม
                ​วัฒนธรรม​ ​และ​สิ่งแวดล้อม​
            5. ​ช่องทางการส่งสาร​ (Channels) ​หมาย​ถึง​ ​การเลือกวิธีการส่งข่าวสาร​ได้​เหมาะสม​และ​รวด​เร็ว​ที่สุด
            6. ​ความ​ต่อ​เนื่อง​และ​แน่นอน​ (Continuity and Consistency) ​หมาย​ถึง​ ​การสื่สารที่กระทำ​อย่างต่อ​เนื่อง​ ​มี​ความ
                ​แน่นอนถูก​ต้อง
            7. ​ความ​สามารถ​ของ​ผู้​รับสาร​ (Capability of Audience) ​หมาย​ถึง​ ​การเลือก​ใช้​วิธีการส่งสาร​ซึ่ง​มั่นใจว่า​ผู้​รับสาร
                 ​จะ​สามารถ​รับสาร​ได้​ง่าย​และ​สะดวก​ ​โดย​คำ​นึง​ถึง​ความ​รู้​ ​เจตคติ​ ​อุปนิสัย​ ​ทักษะการ​ใช้​ภาษา​ ​สังคม​และ
               ​วัฒนธรรมของ​ผู้​รับสาร​เป็น​สำ​คัญ
               ​การ​ใช้​ภาษาสื่อสารธุรกิจ​ ​เช่น​ ​การประชาสัมพันธ์​ ​การเขียนข้อ​ความ​โฆษณา​ ​มีการเปลี่ยนแปลงไปตามสมัย
หรือ​สภาพ​ความ​เป็น​จริง​ใน​สังคม​ ​วัฒนธรรม​ ​การเมือง​ ​และ​เศรษฐกิจ​ ​นอก​จาก​นี้​ยัง​มีอิทธิพลที่​สามารถ​กำ​หนดพฤติกรรม
ทัศนคติ​ ​และ​ความ​เชื่อของประชาชน​ ​ซึ่ง​ส่งผล​ให้​ภาษา​เปลี่ยนแปลงมา​จาก​สภาพสังคม​ ​การเมือง​ ​เศรษฐกิจ​ ​และ​วัฒนธรรม
การ​ใช้​ภาษา​จึง​มี​ความ​สำ​คัญยิ่ง​ ​โดย​เฉพาะการ​ใช้​ภาษาสื่อสารทางธุรกิจ​ ​เช่นการโฆษณาผ่านสื่อมวลชนประ​เภทต่าง​ ๆ
ซึ่ง ​เป็น​การเผยแพร่​ได้​รวด​เร็ว​ ​มี​ผู้​รับสารจำ​นวนมาก​ ​และ​ถึง​ตัว​ผู้​รับ​ ​ผู้​ส่งสารควรคำ​นึง​ถึง​ผลประ​โยชน์ต่อสังคม​ ​และ
ประ​เทศชาติ​ ​มิ​ใช่​มุ่งหวังผลกำ​ไร​จาก​การประกอบธุรกิจเพียงอย่างเดียว



ที่มา http://minint.multiply.com/journal/item/69/69?&show_interstitial=1&u=%2Fjournal%2Fitem